Colombi-JAAA!

Zo... daar zit ik dan, Colombia!! Het laatste land alweer.. Zo gek, het lijkt aan de ene kant of ik jaren weg ben van huis en aan de andere kant of ik vorige maand nog in Nederland was. Tijd is een raar begrip, helemaal als je weg bent, uit je routine. Ik weet vaak niet eens welke maand het is :)

Terug naar 2 weken geleden.. Mn moeder en Sil kwamen aan op Guayaquil airport, zo fijn om ze weer te zien! Heerlijk vertrouwd en gezellig! In Guayaquil zijn we 1 nachtje gebleven, het is de grootste stad van Ecuador en met een dikke 35 graden en enorm hoge vochtigheid bloedheet! Wel zijn we naar een park geweest dat middenin de stad ligt waar leguanen vrij rondlopen, een gaaf gezicht! Ook klimmen die beesten blijkbaar erg handig in bomen waarvandaan ze proberen nietsvermoedende wandelaars (liefst toeristen) onder te plassen. Gelukkig zijn we droog thuisgekomen!
(volgens mij ben ik mijn voorliefde voor het gebruik van uitroeptekens nog niet verloren!!)

De volgende dag gelijk door naar Puerto Lopez, een rustig piepklein plaatsje aan de kust. Daar hebben we bijna week aan het strand gehangen, door de golven gedoken, fruitshakes gedronken, verse vis gegeten, zwemkunsten vertoond in ons prive-zwembad en........ mijn 30e verjaardag gevierd! Om 17.00u in Ecuador was het middernacht in Nederland, en werd er in ons zwembad door Sil en mn moeder "Happy Birthday" gezongen. Vreemd om midden op de dag jarig te zijn, maar voor dit lustrum vonden we het wel kunnen dat we mn verjaardag met 7 uur (het tijdsverschil tot Nederland) verlengden.
Iedereen ontzettend bedankt voor de lieve kadootjes die mn moeder in haar tas verstopt had, en alle kaartjes, liedjes, berichtjes, telefoontjes naar het hotel,het lieve kado dat door een koerier gebracht werd... ik voelde me ontzettend jarig! En, voor de 20-ers, ik vind het echt een heel fijn gevoel om 30 te zijn! Helaas werkt mijn telefoon niet in Ecuador en Colombia dus eventuele verjaardags-smsjes zijn niet aangekomen.

Na een tijdje strand en relaxen was het tijd om verder te gaan, een lange dag de bus in naar Riobamba om vanuit daar naar Alausi te gaan en de treinreis naar de Nariz del Diablo (neus van de duivel) te maken. De trein gaat vrij stijl naar beneden en maakt een zig-zag waardoor je een stukje achteruit en dan weer vooruit gaat. Een prachtige reis!

Door naar Baños! In de bus vond ik het al zo mistig.. En waarom liepen er mensen met witte mondkapjes? We wisten het zodra we uitstapten, er zat allemaal as in de lucht! De vulkaan die luttele kilometers van het dorp staat was de dag ervoor uitgebarsten en de wind stond zo dat de as van de vulkaan precies het dorp in waaide. Dus wij liepen die middag ook met stofkapjes en doeken om ons hoofd rond, niet te doen dat stof in je longen en ogen!!
Wel waanzinnig was het om 's avonds naar de de vulkaan te kijken die nog steeds rommelde en waar met grote regelmaat lava uit kwam, gaaf gezicht!!! (natuurlijk zaten we op veilige afstand!)
Gelukkig draaide de wind de volgende dag waardoor we weer normaal naar buiten konden en in een open bus watervallen konden bekijken en in een karretje met een kabelbaan naar beneden. Voor de mensen die mij een beetje kennen... ja ik ben gewoon ook het karretje ingestapt, het lijkt of ik mn hoogtevrees in NL heb achtergelaten!

Toen naar de bekende indianenmarkt in Otovalo, waar we op een doordeweekse en dus rustige dag waren. Zo rustig dat we aan alle kanten werden aangeklampt door verkopers, iets wat hier verder nauwelijks gebeurt dus even wennen maar toch hebben we hele leuke dingen gekocht.

En ja.... de laatste plaats alweer: Quito! We hadden een strak schema dus in 1 dag zijn we naar het evenaar-museum gegaan, al is het maar een gele lijn op de grond, toch een gaaf idee om precies midden op de aarde te staan. (Blijkt trouwens dat de echte evenaar 300m verderop ligt... die vervelende toeristen met GPS ook!) Ook met een kabelbaan in een soort skiliftje 2km omhoog naar een hoogte van 4km gegaan, waar we een prachtig uitzicht over de stad hadden. Nog gauw door het oude centrum van Quito gelopen en toen zat onze tijd in Ecuador er alweer op. De twee weken zijn voorbij gevlogen!

Ondanks de aswolk vertrekken vanuit Quito (een kilometertje of 100 van de vulkaan die nog steeds uitbarst) gewoon alle vluchten. Mijn moeder en Sil vlogen naar Nederland en ik een paar uur later naar Cartagena, in het noorden van Colombia. 3 Weken strand, natural park, kitesurfen, duiken en... rustig wennen aan het idee om weer terug te gaan. De laatste 3,5 week van mijn reis... op zondag 29 mei rond 16u ben ik weer in het land! Voor die tijd waarschijnlijk nog wel een berichtje.

Liefs uit Colombia!
xx